Depresyonda mıyım?

Question

Kızlar ben 24 yaşındayım 2 senelik de evliyim. Üniversite bitince eve kapandım o zaman hayattan zevk alamamaya başladım hiç birşeyin tadı tuzu olmamaya başladı. Sonra işe girdim çevre edinirim havam dağılır diye 1 sene çalıştım ama bu durum tam anlamıyla geçmedi. Sonra eşimle tanıştık evlendik başlarda güzeldi enerjiktim coşkukuydum günler güzel geçiyordu. 6 aydan sonra ben yine eski halime döndüm hatta daha kötü oldum. Evliliğin zorluğu, yeni bı aile akrabalar derken.. bir de gurbetteyim ben kendi ailemi birakip başka şehirde yaşamak sürekli eşimin tarafıyla görüşmek zoruma gidiyor. Kendi aileme ihanet ediyor gibi hissediyorum kendimi. Böyle bi umutsuzluk, hayattan zevk alamama, hiç bişey yapasim yok. Sanki 90 yaşında ölmeyi bekleyen nine gibiyim :( Şimdi 5 aylık hamileyim çocuğum olunca düzelir miyim acaba? Toplam 4 yıldır böyleyim ben. Neden böyle oluyor??

Answer 1

Bebek doğunca sıkılmaya vaktin olmayacaktir ama monoton hayata devam

Answer 2

Seni çok iyi anlıyorum evlendikten sonra ben de böyle bir dönemden geçtim. Sana tavsiyem pandemi var ama onemlimini alarak sosyalles, hicbirsey yapamıyorsan yürüyüşe çık eve tikilma zorla kendini, sevdiğin bir şey varsa hobi edin mutlaka evde boş durma fazla tv telefon bunlar da mutsuz ediyor insanı birseylerle uğraşmalısın

Comments

Bı ara ahşap kursuna gittim iyi geldi biraz. Şimdi hamilelikten kıpırdayamiyorum anca yürüyüş yapabiliyorum

Answer 3

Cocuk olunca dha beter olacak.bnde senin ayni anlattiklarn.gbiydim. doktora gttm bide surekli uyku hal vardi felan . Bana dediki baya demir eksikligin var ve bu seni bu hale sokuyr . Gunduz uykum gelir gece hayatta yatamam beynim acik surekli . Sinirliyim. Cocuktan snr adha kotu oldum hicbirsey tat vermiyr . İki aydr ilacimi kullaniyrm su anda. İyiyim ama biraz enerjim az

Answer 4

Aynı duygular bende de var. Ben ailemden başka şehirde değilim. Ama sanki aramızda çok mesafe varmış gibi. Çok fazla uzağız birbirimize. Eşimin ailesi yakın bize. Hep onlarla beraberim. Sağolsunlar iyiler. Ama ben hiç bisey onları bile istemiyorum. 7 aylık hamileyim yanımda hep kaynanam var. Ve artık dayanamıyorum onu görmeye. İyice psikolojim bozuldu :( 

Comments

İnsan eski günlerini özlüyor bazen değil mi başkalarini anne baban yerine koyamıyorsun. Benimkilerde kötü değil ama ne kaynanam ne görümcem o taraftan kimseyle görüşmek istemiyorum

---

Bende aynı senin gibiyim. Yeter artık görmek istemiyorum. Rahatta bırakmıyorlar. Sürekli yanımdalar. O kadar bunaldım ki ne yapacağımı bilmiyorum.

Answer 5

evet canım depresyondasın.

Ben 5yıl önce girdim , panik atakla beraberinde başladı.Benimki biraz ilerlemişti ağlama krizleri devamlı uyuma isteği iki göğsümün ortasında bıçak saplanır gibi ağrı nefes almakta zorlanma vardı.Psikatriye gittim .İlaç kullandım.Hamile kalınca ilaçları bırakmak zorunda kaldım.Oğlum doğunca depresyon falan kalmadı .Kendimi oğluma adadım .Oğlumun gülücükleri antidepresanım oldu.

Comments

Bende gitsem antidepresan verir hemen ama o ilaçlar bağımlılık yapıyo daha kötü ediyor insanı diyorlar o yüzden ben kendimi başka şeylere vermeye çalışıyorum inşallah bebeğim doğunca bende hayata bağlanirim tekrar

---

Yanlış düşünüyorsun bence canım yol yakınken ki 5 yıldır byleymişsin pskoloğa gtmelisin bebek bakımı kolay değil hepten bunalıma girip bebeğine de iyi gelemeyebilirsin Bian önce Dr a gidip rhatlamalısın psikoloğa git knus rhatla durumun varsa özele git. Kendini kapatırsan hep dha kötüye gidersin sihirli değnek değmicek evde oturduğun sürece çabalaman lazım